من يه مسافر يه قريب يه كوچه گرد شب زدم

كه با هجوم فصل بد به سرنوشتت اومدم

هنوز تو كوله بارمه هزارتا درد زندگيم

نذار خراب تو بشم نذار كه دل بهم بديم

من از هميشه تا هنوز يه عمره كه دربه درم

ببين كه درد كهنمو رو دوش خسته مي برم

دلم گرفته از خودم از اين نبرد تن به تن

از اين همه در به دري از اين دوراه گم شدن

نميشه با اين همه درد عاشق و دلبند تو شد

نميشه اينجوري يه عمر هميشه پابند تو شد

با يد از اين قصه برم هر جا كه سر نوشتمه

سا يه وحشي اجل مثل هميشه پشتمه

ارزش گفتن ندارن حتي ديگه ستاره ها

وقتي به جز رنگ سياه رنگي نداره بخت ما

بايد برم بايد برم از اين شب و روز سيا

از اين همه در به دري حرف و حديث آدما

نميشه با اين همه درد عاشق و دلبند تو شد

نميشه اين جوري يه عمر هميشه پابند تو شد